Blog/7 min read
Small talk: zo word je er beter in
In het kort: Wat zeg je na de eerste zin? Leer hoe je small talk makkelijker maakt met gerichte vervolgvragen, iets van jezelf en eenvoudige oefeningen.
Luister naar dit artikel
Voorgelezen met een natuurlijke stem
Je hebt iemand begroet, een vraag gesteld en antwoord gekregen. En nu? Juist na die eerste zin kan small talk lastig worden. Je zoekt naar een volgend onderwerp, stelt snel nog een vraag of begint een verhaal waar de ander weinig mee kan.
Small talk is een kort, informeel gesprek over iets alledaags. Je hoeft er geen bijzonder verhaal voor te hebben. Het gesprek wordt vaak makkelijker als je ingaat op wat de ander zegt, zelf iets deelt en af en toe een stilte laat vallen.
Deze vijf manieren komen uit de cursus Praten met mensen. Ze gaan over het gesprek ná de opening. Zoek je juist een eerste zin? Lees dan Small talk: 3 manieren om een gesprek te beginnen.
1. Kies één detail om op door te vragen
“Hoe was je weekend?”
“Goed, ik ben met mijn zus gaan wandelen.”
In dat antwoord zitten verschillende aanknopingspunten: haar zus, de wandeling en misschien de plek. Je hoeft ze niet allemaal langs te gaan. Kies één detail waar je echt nieuwsgierig naar bent.
“Waar zijn jullie gaan wandelen?”
Of: “Wat vond je het mooiste stuk van de route?”
Dat is makkelijker te beantwoorden dan een heel nieuw onderwerp. Je laat bovendien merken dat je het antwoord hebt gehoord.
Bij het koffieapparaat vertelt iemand dat hij net verhuisd is. Je kunt vragen: “Hoe bevalt de buurt tot nu toe?” Bij een verjaardag zegt iemand dat zij een kookcursus volgt: “Wat heb je laatst gemaakt?”
Stel één vraag en luister eerst naar het antwoord. Een rij vervolgvragen kan als een verhoor voelen. Als je merkt dat het onderwerp niets meer oplevert, kun je iets van jezelf delen of het laten rusten. Meer aanknopingspunten vind je bij de 30 gespreksonderwerpen met het gesprekskompas.
Het Haakjes-model: kies één aanknopingspunt
Een haakje is een detail in het antwoord waarop je kunt aansluiten: een plaats, een activiteit of iets wat iemand prettig of vervelend vond. Vaak hoef je geen nieuw gespreksonderwerp te bedenken. Je kiest één detail waar je nieuwsgierig naar bent.
- De ander: “Drukke week gehad. We zijn net terug van een weekendje Zeeland.”
- Het haakje: Zeeland.
- Jij: “Waar in Zeeland waren jullie?”
- De ander: “Bij Domburg, vlak bij het strand.”
- Jij: “Lekker om zo dicht bij zee te zitten. Wat hebben jullie daar gedaan?”
Eerst reageren, dan eventueel je eigen verhaal
| Aanpak | Voorbeeld | Wat kan er gebeuren? |
|---|---|---|
| Meteen van onderwerp veranderen | De ander vertelt over een vermoeiende treinreis. Jij begint direct over je eigen autopech. | Je mist de kans om te horen wat de ander wilde vertellen. |
| Reageren en op één detail doorgaan | “Anderhalf uur vertraging, dat is flink balen. Kon je nog wel zitten?” | Je laat merken dat je geluisterd hebt en geeft ruimte voor het vervolg. |
Wat zeg je bij een kort antwoord of een stilte?
“Bij mij was het een drukke week, ik ben blij dat het weekend is.”
Je geeft de ander iets om op te reageren zonder uit dat korte antwoord een stemming af te leiden. Reageert die nog steeds weinig, laat het onderwerp dan rusten.
“Even bijkomen van die drukke ochtend. Heb je straks nog veel op de planning?”
Je sluit aan op iets wat al ter sprake kwam. Wacht eerst even: misschien wil de ander nog iets zeggen. Een stilte hoeft niet gevuld te worden.
2. Geef de ander ook iets om op te reageren
Als jij alleen vragen stelt, is de ander steeds aan het vertellen. Deel ook iets over jezelf, zodat de ander jou leert kennen en ergens op kan reageren.
Stel dat iemand vertelt over een wandeling. Je hoeft dan geen compleet verslag van je laatste vakantie te geven. Eén of twee zinnen zijn genoeg:
“Ik wandel de laatste tijd ook vaker. Ik merk dat ik daarna minder in mijn hoofd zit. Loop jij meestal dezelfde route?”
De ander kan reageren op jouw ervaring, op wandelen of op de route. Er is iets om op aan te sluiten.
Een buur vertelt dat hij tomaten kweekt. Jij kunt zeggen: “Ik heb het vorig jaar op mijn balkon geprobeerd. Veel blad, weinig tomaten. Hoe gaat het bij jou?”
Je hoeft geen ervaring te verzinnen als je die niet hebt. “Daar weet ik eigenlijk weinig van. Wat vind je er leuk aan?” is ook een eerlijke reactie.
3. Reageer voordat je een nieuw verhaal begint
Iemand zegt: “Ik had deze week een vervelend gesprek met mijn leidinggevende.”
Je herkent het en begint meteen over jouw werk. Dat is begrijpelijk, maar de ander is nog niet klaar met vertellen. Je eigen verhaal kan even wachten.
Begin met een reactie op wat je net hoorde:
“Dat klinkt vervelend. Wat maakte het gesprek zo lastig?”
Of, als je vooral wilt begrijpen wat er gebeurde: “Waar liep het op vast?”
Dat hoeft geen zwaar gesprek te worden. Bij een luchtig onderwerp werkt het net zo. “Ik heb eindelijk die kast in elkaar gezet” kan bijvoorbeeld leiden tot: “Gelukt! Wat was het lastigste stuk?”
Kies een reactie die bij het verhaal past. Je hoeft niet overal een groot gevoel achter te zoeken. Soms wil iemand gewoon vertellen over een kast.
4. Laat een korte stilte bestaan
Een pauze betekent niet automatisch dat het gesprek mislukt. De ander kan nadenken, een slok nemen of zoeken naar een woord.
Als je meteen een nieuwe vraag stelt, krijgt die gedachte geen ruimte. Probeer eens te wachten, rustig te blijven staan of zitten en je aandacht bij de ander te houden.
Dat betekent niet dat je iemand strak moet aankijken. Een ontspannen houding en gewone aandacht zijn genoeg.
Komt er niets meer, dan kun je aansluiten op het vorige onderwerp: “Je zei net dat je daar vaker komt. Wat vind je fijn aan die plek?” Maar je mag het gesprek ook afronden.
Als je achteraf iedere pauze terughaalt als bewijs dat je het verkeerd deed, lees dan over de liking gap: waarom je vaak onderschat hoe leuk anderen het gesprek vonden. Dat jij je ongemakkelijk voelde, betekent niet dat de ander het gesprek vervelend vond.
5. Herken wanneer het genoeg is geweest
Een prettig gesprek hoeft niet lang te duren. Een paar zinnen met een buur of iemand in de rij kunnen al genoeg zijn.
Let op het geheel. Korte antwoorden, geen vragen terug en herhaaldelijk wegkijken kunnen samen betekenen dat iemand verder wil. Eén kort antwoord is geen zekere afwijzing: iemand kan ook moe zijn of afgeleid.
Je hoeft niet precies te weten waarom. Rond vriendelijk af als alleen jij het gesprek nog gaande houdt of als je zelf verder moet.
“Leuk je even te spreken. Ik ga mijn boodschappen doen.”
Bij het koffieapparaat: “Fijn om even bij te praten. Ik ga weer aan het werk. Tot later.” Je hoeft er geen ingewikkeld excuus van te maken.
Small talk oefenen: kies één ding voor deze week
Probeer niet alle vijf punten tegelijk te onthouden. Kies één kleine oefening voor de komende week:
- Vraag in een kort gesprek door op één detail dat de ander noemt.
- Deel één kleine eigen ervaring die aansluit bij het onderwerp.
- Wacht na een antwoord even voordat je een nieuwe vraag stelt.
Zoek een alledaags moment dat zich vanzelf aandient, bijvoorbeeld met een buur, een bekende bij de sportclub of iemand bij het koffieapparaat. Kies iemand die ruimte lijkt te hebben voor contact. Laat iemand die haast heeft gewoon verdergaan.
Vraag jezelf achteraf: wat zei de ander waarop ik kon aansluiten? Heb ik ook iets van mezelf gedeeld? Was er ruimte om af te ronden? Beoordeel niet alleen hoe lang het gesprek duurde.
In Doe het kleine ding lees je meer over beginnen met een kleine, haalbare stap.
Verder oefenen met Praten met mensen
Small talk wordt makkelijker als je vaker een klein gesprek voert en ontdekt wat voor jou werkt. Ook als je rustig bent of niet meteen een leuk verhaal weet, kun je luisteren, een vraag stellen en iets over jezelf vertellen.
In Praten met mensen oefen je stap voor stap met contact maken, doorvragen, iets van jezelf laten zien en prettig afronden. Je kunt beginnen met de gratis eerste module.